Categorie: Gedichten

Categorie: Gedichten

We bewaren alle gedichten die in onze uitzendingen zij voorgedragen, zoveel mogelijk met naam, tenzij iemand zijn naam niet vermeld wilt zien.

Taal (geschreven door Marly van der Wijk)

Taal

 

Iedereen spreekt zijn eigen taal

Maar zo vanzelfsprekend is dat niet allemaal

We doen het van kleins af aan gewoon maar na

We leren het van onze pa en ma

 Op school gaat de meester of juf ons leren schrijven

We krijgen veel geleerd zodat het ons altijd bij kan blijven

Letters, woorden, lezen, grammatica het kan gewoon niet op

Maar alles in het leven bestaat ook uit taal, non-stop

 Onze eigen taal is klaarblijkelijk niet genoeg

Andere talen komen er nog bij, zonder dat je het vroeg

Engels, Duits en Frans, alles stampen we maar in ons arme hoofd

Omdat ons hiermee een goede toekomst wordt beloofd

 De toekomst trekt echter altijd haar eigen plan

En kijkt hierbij niet naar wat iemand wel of niet kan

De logica van taal komt vaak in het geding

Veel moet weer opnieuw geleerd worden, heel plotseling

 Uiteindelijk spreken de meesten weer hun eigen taal

Al weten we nu dat het niet vanzelfsprekend is allemaal

We denken er nu goed over na

Na hard werken lukt ons niet alles, maar wel weer veel ja

 

Marly van der Wijk 05-09-2017

Ongevraagd ben jij binnen gedrongen (gedicht/verhaal geschreven door Lieky van der Velden)

Ongevraagd ben jij binnen gedrongen.

In mijn lijf mijn hersenen en mijn hele leven.

Haalt alles overhoop en wil niets geven nog delen.

Stilletjes sloop je in mijn vertrouwde omgeving binnen.

Drong heel diep in mij binnen.

In mijn verleden en blokkeert mijn heden.

mijn geheugen

mijn vertrouwen

mijn zelfstandigheid

mijn gezondheid

mijn gedachten

mijn herinneringen

mijn leven

Je komt er niet voor uit,

maakt alleen stappen achter uit.

Ik wil dat je weggaat en mij verlaat.

Helaas het is te laat

Het kwaad is geschiet.

Niemand die je ziet.

Gebroken en bestolen blijf ik achter met een verwarde geest.

Wat gaat met mij gebeuren? Ik weet het niet meer.

Geen vertrouwen meer, niet in mijn lichaam nog in mijn geest.

Ik word overheerst door moeheid, zwakte en vrees.

Vraag mij af, waar moet dat heen?

Zeg mij een ding, wie ben jij ook alweer?

Die ongevraagd bij mij is binnen gedrongen.

“Ik ben, je hersenletsel dat ben je weer vergeten”

 

Gedicht / verhaal geschreven Januari 2016 door Lieky Van der Velden.

Als een dief in de nacht (geschreven door Lieky van der Velden)

Als een dief in de nacht kwam jij, geheel onverwachts.

Bracht mij verwarring en onzekerheid en angst.

ik wist niet meer wat te doen.

Ik dacht, wat staat mij te gebeuren.

Angst, paniek en mijn evenwicht is zoek.

Voortdurend moet ik mijzelf tot de orde roepen.

Mijn lichaam lijkt niet meer van mij,

zo ook mijn hersenen reageren niet,

Zoals het hoort te zijn.

Hier zit ik dan te wachten, stilletjes in gedachten.

Midden in de nacht staat mijn leven op zijn kop.

Ik laat het er niet bij zitten.

Ik kom er weer bovenop.

Ik wil het terug zoals het was.

voor dat jij kwam en mij een hersenletsel bracht.

Als een dief in de nacht.

 

Geschreven door Lieky van der Velden

Overprikkeling en genieten van en door Bert Blanken

Overprikkeling en genieten van en door Bert Blanken

Voor meer gedichten van Bert http://bedicht.nl/ Bert Dicht

 

Met veel moeheid opstaan

Dat is elke dag raak

Het hersenletsel laat me niet gaan

Dat is dan ook de oorzaak

Heel vaak heb ik het niet in de gaten

Dan doe ik weer teveel

Kan het dan helaas niet laten

Overprikkeling valt mij dan ten deel

Kan eindelijk weer leuke dingen doen

Dat is mij ook heel veel waard

Ook al is het niet meer als toen

Voel me dan soms een beetje bezwaard

Leuke dingen wil ik niet altijd laten schieten

Daarom blijf ik die dingen doen

Wil zoveel mogelijk van het leven genieten

Het is dan bijna net als “toen”

Levend verlies van/door Nicky van Someren-Paans

Levend verlies

Dag lieve ik, jij blijft hier en ik ga

Ik moet verder met wat er is gebleven

En ook al ben ik niet doodgegaan

Ik rouw het verlies van mijn oude leven

Ik zal moeten leren leven

met de andere ik die ik geworden ben

ik huil omdat ik je zo graag wil houden

nu moet ik zijn wat ik zelf nog niet ken

Ik heb zo hard voor je moeten vechten

Ik ben trots op wie ik eindelijk kon zijn

Maar nu moet ik nieuwe grenzen geven

En doet dit levend verlies me pijn

Dag lieve ik, ik zwaai nog even

Een deel van mij blijft altijd jou

Maar ik huil om wat ik kwijt ben

Omdat ik zoveel van je hou

©Nicky